ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Περιμένετέ με!
Έλα!
Περιμένετε!
Το γράμμα που θα παρέδιδε;
- Ποιος νοιάζεται για το γράμμα; - Μάλλον οι πάντες.
Ακόμα το συζητάτε;
Είδατε τι έκανε στη σπηλιά.
Δεν έχω ιδέα τι έκανε στη σπηλιά.
Δεν έχει σημασία τι έκανε.
Τον έχουμε και πρέπει να τον γυρίσουμε πίσω.
Δώσ' τον μου. Θα έρθει μαζί μου.
Σε αυτό το μουλάρι;
- Μετά βίας σηκώνει εσένα. - Για να ξέρετε, δεν είναι μουλάρι.
Είναι πόνι. Μάλλον κάποια ράτσα μικρόσωμου αλόγου.
Και παρά το μέγεθός του, κινείται πολύ γρήγορα
και είναι πολύ δυνατό.
Οπότε, μην το κακολογείτε.
Λοιπόν, κάνε πίσω. Θα έρθει μαζί μας.
Τι έχετε πάθει;
Μόνο τυφλός ή χαζός δεν θα έβλεπε ότι έχει κάτι ξεχωριστό.
Οι πιο ισχυροί και επικίνδυνοι άνθρωποι,
άσε οι βαρεμένοι που συναντάμε,
θέλουν απεγνωσμένα να τον αποκτήσουν.
- Γιατί, λέτε; - Επειδή σκότωσε τον Μαύρο Ιππότη.
Πιστεύεις όντως ότι ο Τιούρι τον σκότωσε;
Δεν έχει σημασία τι πιστεύουμε κι αν το έκανε.
- Δεν ξέρω... - Έσπασε την αγρυπνία.
Κατέστρεψε το μέλλον μας.
- Η μόνη λύση είναι να τον πάμε πίσω. - Ακριβώς.
Είχα αυτούς στο Μίστρινοτ για αδίστακτους.
Μα εσείς οι αριστοκράτες τούς ξεπερνάτε.
Να το θυμάσαι αυτό.
Κι αν σκέφτεσαι να κάνεις καμιά βλακεία, να θυμάσαι ότι έχουμε αυτήν,
κι είναι η πιο αδίστακτη απ' όλους μας.
Για καλό το είπα.
Δεν αξίζει τίποτα νεκρός, σωστά;
- Νόμιζα ότι πάμε για βοήθεια. - Κι εγώ.
Πού μας πηγαίνει;
Όχι εγώ. Ο Άρντανγουεν μας οδηγεί.
Και πού μας πηγαίνει;
Μάλλον θα μάθουμε σύντομα.
Τι στο καλό συνέβη εδώ;
Μια πόλη-φάντασμα.
Λέτε να 'ναι στοιχειωμένη;
Σου προκαλεί αυτό το μέρος όση ανατριχίλα προκαλεί σ' εμένα;
Η πόλη Τρομάρα.
Της κομητείας Ανατριχίλα.
- Βασίλειο του... - Σκάσε, Πίακ!
...καταραμένου βασιλιά Φρίττου.
Βοηθήστε με!
Τι είναι;
Θέλουμε βοήθεια.
Για τον φίλο μας. Έχει χτυπήσει. Σας παρακαλώ.
Τέλεια.
Ένας συνοικισμός ηλιθίων.
Βιαζόμαστε.
Εμείς
χρειαζόμαστε βοήθεια.
Έχουμε όμορφες χάντρες.
Πες "Ευχαριστώ".
Τι; Έτσι μιλάμε σ' αυτούς.
Ποιος σας έστειλε;
Κανείς.
Ο φίλος μας είναι άρρωστος.
Δικός σας φίλος είναι, όχι δικός μας.
Κάτι να φάει και κάπου να μείνουμε απόψε, μετά θα φύγουμε.
Ένα βράδυ.
Είναι κρατούμενος.
Τον μεταφέρουμε.
- Δεν είναι κρατούμενος. - Ναι, είναι.
Είναι αφότου τον βρήκαμε.
- Συλλάβαμε τον Τιούρι; - Όχι.
- Δεν συλλάβαμε κανέναν. - Συλλάβαμε.
Ο πρώτος μου κρατούμενος!
Καλύτερα όχι.
Θα σε αποκεφαλίσει.
Κύριε, μήπως να...
Έχω δουλειά.
- Μα... - Όχι.
Μεγαλειοτάτη.
Ο πρίγκιπας Βιρίντιαν είναι απασχολημένος με στρατιωτικά θέματα.
Με την άδειά σας...
Βέβαια, στρατιωτικά θέματα.
Αν είναι να με κατσαδιάσεις για τους κακούς μου τρόπους, άσ' το.
Εκείνο το σύννεφο μοιάζει με άρμα.
Που το σέρνει ψάρι.
Δεν θέλω να είμαι εδώ, όπως ούτε κι εσύ το θες.
Ας ξεμπερδεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Να τελειώσει αυτή η άθλια συνάντηση.
Μόνο να περιμένουμε μπορούμε πλέον.
Δεν σου έμαθαν να μην το κάνεις αυτό;
Πανί.
Έχεις ωραία χέρια, πάντως.
Ωραίο δέρμα, όμορφα μάτια.
Τα μαλλιά σου είναι σαν θημωνιά, βέβαια,
αλλά θα μπορούσες να σουλουπωθείς.
Ίσως δεν με νοιάζει να σουλουπωθώ.
Καλώς.
Καλό θα ήταν, πάντως, να φύγει αυτή η βρόμα.
Λοιπόν...
Πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση.
Πού βρήκε ένα παιδί ένα τέτοιο άλογο;
Του Τιούρι είναι.
Λες ψέματα.
Πες μου την αλήθεια.
Δεν λέω ψέματα.
Του το έδωσε ένας ξακουστός ιππότης.
Για να πάει ένα γράμμα στον βασιλιά.
Ποιος ιππότης;
Απάντησέ μου!
Άνοιξε την πόρτα.
Σκότωσέ με, μικρή,
ή πες μου την αλήθεια.
Αυτοί είναι οι μόνοι δύο τρόποι να βγεις από δω.
Ο Μαύρος Ιππότης με τη Λευκή Ασπίδα.
Και γιατί ο Μαύρος Ιππότης έστειλε το γράμμα με ένα παιδί;
Επειδή...
πέθαινε.
Πρέπει να σκεφτούμε αυτά που είπε η Λαβίνια, αυτό λέω μόνο.
Αυτό που λες είναι χαζό, γιατί η Λαβίνια έλεγε ανοησίες!
Γιατί ανοησίες;
Πιστεύεις ότι ο Τιούρι είναι ο ήρωας αρχαίας προφητείας;
Κι ο Μαύρος Ιππότης τού έδωσε ένα γράμμα σε κουτί-γρίφο,
κι αν δεν το πάει στον βασιλιά, καταχθόνιο σκότος θα καλύψει τον κόσμο;
Λοιπόν, σου ακούγονται ανοησίες ή όχι;
Αυτό...
όντως ακούγεται κάπως ανοησία.
Επιτέλους!
Λοιπόν, συμφωνούμε οριστικά;
Ακούει κανείς;
Πάρε αυτό το γράμμα.
Να το δώσεις στον βασιλιά Φέιβιαν
στο Ουνάγουεν.
Πολύ εκλεκτό δαχτυλίδι.
Δεν καταλαβαίνω.
Μάλλον καταλαβαίνεις.
Γιατί λες να σας έφερε εδώ ο Άρντανγουεν;
Γύριζε σπίτι.
Ο ιππότης έμενε εδώ;
Είσαι η...
Λυπάμαι πολύ.
Ήσουν με τον...
άντρα μου
όταν πέθανε;
Λίγο πριν πεθάνει.
Ήταν τραυματισμένος.
Οι άλλοι υπερτερούσαν.
Όμως,
τράβηξε το σπαθί του και πολέμησε.
Αυτό έκανε πάντα ο χαζός.
Όχι.
Ήταν μεγαλοπρεπής.
Αληθινός ιππότης.
Κάπως έτσι πάει,
από τον έναν κοντόφθαλμο ιππότη στον άλλο.
Νομίζεις ότι το θέλω;
Αν έχεις ίχνος λογικής,
θα ξεχάσεις τον άντρα μου και θα γυρίσεις εκεί απ' όπου ήρθες.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Μπορείς και πρέπει.
Δεν καταλαβαίνεις.
Όλα όσα συνέβησαν,
αυτά που δεν μπόρεσα ποτέ να τα καταλάβω,
με οδηγούν εκεί όπου με έστειλε κι ο άντρας σου.
Νομίζεις ότι κάτι σε καθοδηγεί;
Η μοίρα; Αυτό είναι;
Το πεπρωμένο.
Αυτό πίστευε ο άντρας μου.
Όλοι οι ιππότες αυτό πιστεύουν,
καλπάζοντας προς τη δόξα,
πεπεισμένοι ότι θα διορθώσουν όλα τα στραβά του κόσμου.
Και πώς τελειώνει πάντα;
Με θάνατο
και σφαγή.
Και μ' αυτούς τους οποίους νοιάζεσαι να μη γυρίζουν σπίτι.
Νομίζεις ότι σε κάνει ήρωα το ότι είσαι εδώ;
Είσαι ανόητος, Τιούρι.
Άκου με που σου λέω.
Αυτός ο κόσμος δεν χρειάζεται άλλον έναν ήρωα.
Μερικές φορές, φίλοι μου,
η ζωή
είναι απίστευτα γλυκιά.
Κι αυτήν τη φορά θα την ξεζουμίσουμε για τα καλά.
Κάνατε ψηφοφορία;
Ναι.
Ο Τιούρι θα έρθει μαζί μας.
Έπεσε ο πυρετός. Το χρώμα του επανέρχεται.
Οπότε, αύριο το πρωί θα έρθει μαζί μου στο Ουνάγουεν.
Όχι, δεν θα έρθει.
Τι νόημα θα είχε αυτό;
Το είπες η ίδια.
Το γράμμα το πήραν οι Κόκκινοι Καβαλάρηδες.
Και να σου τον δίναμε, που δεν θα συμβεί,
δεν θα παραδίδατε τίποτα.
Τιούρι;
Είσαι καλά;
Ο Άρμαν έχει δίκιο.
Πήραν όντως το γράμμα.
Μα δυστυχώς γι' αυτούς,
δεν το πήραν ολόκληρο.
Εσπερινός. Άγιος Άνταλαρ ο Μάρτυρας. 36 Φέιβιαν Γ'.
Αυτό δεν βγάζει νόημα.
Μόνο ώρα και ημερομηνία.
Την ώρα του εσπερινού, του Αγίου Άνταλαρ,
το 36ο έτος βασιλείας του Φέιβιαν Γ'.
Αυτό λέει μόνο;
- Είναι σημαντικό; - Δεν είναι.
Για τον Βιρίντιαν, είναι.
Οι φρουροί του σκότωσαν τον Μαύρο Ιππότη, παραλίγο κι εμένα, για να το πάρουν.
Δώσ' το μου.
Το μυρίζεις αυτό;
Το ήξερα.
Είναι ξίδι.
Παλιό κόλπο λαθρεμπόρων.
"Η ημερομηνία έχει οριστεί, η ώρα έφτασε".
"Θα πάρω τον θρόνο".
"Οι κάτωθι θα πληρώσουν το τίμημα όταν ενθρονιστώ".
Τα ονόματα των γονιών μας;
- Θα τους σκοτώσουν; - Κανείς δεν θα τους σκοτώσει.
Το γράμμα δεν έγραφε κάτι τέτοιο. Μόνο μια ημερομηνία και ονόματα.
Γράφτηκε με αόρατο μελάνι
από έναν σφετεριστή, που θα σκοτώσει όποιον σταθεί εμπόδιο.
- Θα σκοτώσουν τους γονείς μας! - Πού πάει;
Να κάνω αυτό που άρχισε ο Μαύρος Ιππότης. Να δώσω το γράμμα στον βασιλιά.
- Αυτός θα σταματήσει τον Βιρίντιαν. - Και πώς θα δώσεις το γράμμα στον βασιλιά;
Θα συναντήσεις έτσι απλά τον πιο ισχυρό άντρα στον κόσμο;
Ούτε ο υπηρέτης του δεν θα δεχτεί να δει ένα μηδενικό
σαν εσένα, Τιούρι!
Κι ούτε αυτό δεν είσαι!
Κατηγορείσαι για φόνο.
Νομίζεις ότι θα πας στο πιο ισχυρό μέρος του Βορρά,
θα περάσεις ολόκληρο στρατό
και θα δεις τον βασιλιά με τη βοήθειά της;
Αποκλείεται να συμβεί.
Έχεις τις δυνάμεις σου.
Μα πρέπει να μάθω να τις ελέγχω.
Πώς θα το κάνεις αυτό;
Όχι!
Δεν θα το κάνω!
Αν με σκοτώσεις, θα σε σκοτώσω!
Πήγαινε.
Ξέρεις πώς γίνεται;
Όχι ακριβώς.
- Και πώς θα τον ανατινάξεις; - Κανείς δεν θα ανατιναχθεί.
Βγάλε το Εβιέλαν που έχεις μέσα σου.
- Κλείσε τα μάτια... - Κοίτα τον έντονα.
Βασικά, πρέπει να κουνάς τα χέρια σου έτσι.
Πολύ καλό αυτό.
Σκέψου κάτι και θα γίνει πραγματικότητα.
Σκέψου τον Άρμαν
να πετάει στον αέρα.
- Ωραία εικόνα. - Το βουλώνετε όλοι λίγο;
Σε παρακαλώ, ας μην πονέσει!
Αυτό δεν ήταν μαγεία!
Συγγνώμη, δεν μπόρεσα να αντισταθώ.
Πέθανες!
Πείτε στο παλιόπαιδο ότι πέθανε για τα καλά!
Γίνεται να συγκεντρωθούμε λίγο;
Κουνήσου!
Πέτα μακριά! Φύγε!
Έλα, λοιπόν, Τιούρι,
έλα και χτύπα με.
Έλα να σώσεις τον κόσμο!
Άντε! Έλα και χτύπα με!
Κοιτάξτε όλοι, ο Τιούρι ο ήρωας!
Έλα, Τιούρι, άντε.
Έλα, Τιούρι.
Έλα.
Οι κλανιές μου περιέχουν περισσότερη μαγεία
από όση έχει ολόκληρος!
Έλα!
Έλα.
Κάτι να πιω.
Ποτό, ανόητε, όχι νερό.
Δες τον.
Ο μελλοθάνατος.
Καμία τύχη;
Μάλλον όχι.
Ίσως δεν ελέγχεται.
Ίσως συμβαίνει από μόνο του.
Σταμάτα.
Ό, τι κι αν είναι,
είναι μέσα σου.
Είναι εσύ.
Πάρε τον έλεγχο.
Οι φορές που συνέβη, στη σπηλιά, στο μοναστήρι...
Τι κοινό έχουν;
Δεχόμουν επίθεση.
Ακριβώς.
Άρα, ίσως συμβαίνει όταν...
η καρδιά σου πάει να σπάσει από τα συναισθήματα.
Και δεν σκέφτεσαι, ζεις απλώς τη στιγμή.
Σωστά.
Εμπρός, λοιπόν.
Κάνε μου επίθεση.
Δεν θα πιάσει. Ξέρεις ότι δεν θα σε βλάψω.
Τι;
Τι είναι;
Γιατί νοιάζεστε τόσο για τον Τιούρι; Έκανε τίποτα για σας;
Ξέρεις. Τα ονόματα των γονιών μας είναι στο γράμμα.
Εδώ ζούσε ο Μαύρος Ιππότης;
Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον Βιρίντιαν να τους σκοτώσει.
Το συζητήσαμε! Το γράμμα δεν λέει για σκοτωμούς!
Οι δικοί σου δεν είναι στη λίστα!
Τι σημαίνει αυτό;
Έχει γράψει μ' αυτήν την πένα;
Είναι πιθανό.
Δεν σημαίνει κάτι.
Είναι γεγονός!
Ούτε οι δικοί της είναι. Γιατί δεν τα λες σ' αυτήν;
Οι γονείς της έχουν πεθάνει. Βλάκα!
Καλά, τέλος πάντων.
Νομίζετε πως ο πατέρας μου εμπλέκεται σ' αυτό;
Λέτε να θέλει τους γονείς σας νεκρούς;
Έχετε τρελαθεί!
Δεν χρειάζεται να σκοτώσει κανέναν!
Είναι τόσο έξυπνος,
που βάζει κάτω τους εχθρούς του χωρίς καν να τραβήξει σπαθί!
Ο Μαύρος Ιππότης έφαγε σ' αυτό;
Ξυρίστηκε με αυτό το πινέλο;
Ο Μαύρος Ιππότης έκοψε τις...
Βλέπετε αυτό που βλέπω;
Μα τους οσιομάρτυρες!
Πάει να σπάσει.
Τα κατάφερες.
Σου το είπα.
Μου λες...
ότι όχι μόνο έχασες ένα γράμμα μου...
αλλά το αγόρι που το βρήκε...
το αγόρι που το έχει τώρα...
είναι γιος του ιερέα;
Βγες έξω.
- Άρχοντα, αν με αφήσετε να... - Έξω!
Το ίδιο αγόρι.
- Γίνεσαι αόρατος; - Όχι.
- Μπορείς να πετάξεις; - Πίακ, σκάσε.
Εσύ τη φίλησες ή αυτή σε φίλησε;
Δεν πήρα απάντηση ακόμα.
Τι είσαι, Τιούρι;
Έτοιμος για μια δύσκολη συζήτηση, μάλλον.
Οι περισσότερες προφητείες
είναι παραμύθια.
Μα υπάρχουν κάποιες που δεν είναι.
Κάποιες πέρασαν από γενιά σε γενιά
σε κάθε βασίλειο, σε κάθε γλώσσα.
Η προφητεία που ανέφεραν οι φίλοι σου
είναι μία από αυτές.
"Πρώτα ήρθε η Γη...
κι όλα όσα ποθούμε.
Μετά ήρθε το κτήνος.
Το σκότος εξαπλώθηκε σαν φωτιά.
Κάλυψε τη γη κατά την κόκκινη σελήνη...
που κάθε αιώνα μόνο μία φορά στον ουρανό ανθίζει.
Ο μεγάλος μάγος του Βορρά...
θα φέρει φως στη σκιά...
καθώς ο αμάρανθος ανθίζει...
κι οι αγροί μένουν χέρσοι".
Η ημερομηνία στο γράμμα.
Είναι αυτή της Ματωμένης Σελήνης.
Τότε, αυτός ο ήρωας,
όποιος κι αν είναι,
καλύτερα να βιαστεί, έτσι δεν είναι;
Σ' ευχαριστώ.
Που δεν με σκότωσες.
Γύρισες σπίτι.
Ξεκουράσου.
Θα συνεχίσω μόνος.
Ο Φάντουμαρ. Πρέπει να φύγουμε.
Ελάτε!
Πώς μας βρήκε;
- Γιατί; - Δεν έκανα κάτι.
- Του το είπε. - Σταματήστε.
Σε ήθελε νεκρό. Κι εσένα και τους γονείς μας μαζί.
- Όχι! - Δεν ξέρουμε τι έκανε.
Δεν είναι σίγουρο. Όχι ακόμα.
Τώρα το μόνο που έχει σημασία είναι να φύγουμε.
Ελάτε, λοιπόν.
Βρείτε τον!
Ψάξτε παντού!
Πάμε.
Σταθείτε. Πού είναι η Αϊόνα;
Σου είπα, για μένα έπρεπε να ανησυχείς.
Εσείς οι ηλίθιοι με δυσκολέψατε πολύ.
Αλλά τώρα θα το πληρώσετε.
Πετάξτε τα όπλα σας
και παραδώστε μου τον λεχρίτη απ' το Εβιέλαν.
Μη με αναγκάσετε να το επαναλάβω!
Κι εσύ...
Τσακίσου κι έλα εδώ αμέσως, άχρηστε.
Θα το μετανιώσεις, μικρέ.
Άκρη! Πίσω!
- Τα άλογα! - Μη σας ξεφύγουν!
Άντε! Φέρτε τα άλογα! Πιάστε τους δόκιμους!
Πιάστε τους! Το σκάνε! Τους δόκιμους!
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
Άρντανγουεν!
Σταματήστε το άλογο!
Το σκάει!
Σας μοιάζω για κορόιδο;
Παραδώστε μου τον Εβιελανό προδότη.
Αλλιώς, θα έχετε πολύ άσχημη κατάληξη.
Και κάποιος άλλος θα έχει πολύ άσχημη κατάληξη.
Και θες να λέγεσαι ιππότης!
Δεν θα το επιτρέψω.
Θα περάσεις πάνω απ' το πτώμα μου.
Αυτή είναι η αγαπημένη μου πορεία.
Κατεβείτε απ' τα άλογα αμέσως.
Κάνε κάτι.
Με τις δυνάμεις σου.
Δυνάμεις;
Τι δυνάμεις έχει αυτό το σαμιαμίδι;
Καλύτερα να...
Όχι!
Ίσως είναι οιωνός, άρχοντά μου.
Ίσως είναι προειδοποίηση
ότι αυτό που προσπαθείς να κάνεις...
Το σκοτάδι που προσπαθείς σκληρά να εξαφανίσεις...
υπάρχει κίνδυνος να σε καταπιεί.
Ίσως αυτό να λέει η προφητεία.
Ότι αν συνεχίσεις έτσι,
θα γίνεις ένα με το σκοτάδι.
Κι αυτό το αγόρι θα γίνει ο ήρωας που πρέπει να σε καταστρέψει.
Δεν ξέρεις τίποτα, Τζαμπρούτ.
Για να υπάρξει σκιά,
πρέπει να υπάρξει φως πρώτα.
Ο ήρωας της προφητείας
δεν είναι αυτό το ασήμαντο αγόρι.
Εγώ είμαι.
Εγώ ήμουν εξαρχής.
Το σκοτάδι είναι ήδη εκεί έξω,
στους πολέμους και στις διχόνοιες που κάνουν τους ανθρώπους εχθρούς.
Κι αυτό το σκοτάδι έστρεψε το αγόρι εναντίον μου.
Όταν η Ματωμένη Σελήνη φτάσει στο απόγειό της
και με λούσει, επιτέλους, με το φως της,
αυτό το αγόρι
και το σκότος το οποίο υπηρετεί
θα δουν ότι βρήκαν τον δάσκαλό τους.
Αυτό ήταν ό, τι πιο απίστευτο
έχω δει ποτέ.
Τα κατάφερες, Τιούρι.
Τα κατάφερες.
Δεν το έκανα εγώ.
Τι εννοείς;
Αν όχι εσύ, ποιος;
Οι φορές που συνέβη...
Λαβίνια!
Τι κοινό έχουν;
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα